Mahdieh Monfared

بدن موجودات زنده از سلول تشکيل شده است . ساده ترين موجود زنده تنها از يک سلول تشکيل شده است . اما بدن انسان شامل ميليونها سلول است . هر قسمت از بدن سلولهاي خالي دارد ، مانند سلولهاي استخواني ، سلولهاي مغزي ، سلولهاي خوني و غيره . کوچکترين سلولها ، گلبولهاي قرمز و بزرگترين سلولها ، سلولهاي عصبي اند . طول گلبولهاي قرمز کمتر از 0006/0 سانتي متر است . سلولهاي عصبي حتي ممکن است ، تا  90 سانتي متر طول داشته باشند ، اما بسيار باريکند .

DNA  ( دزاکسي ريبونو کلئيک اسيد ) ، ماده اي است که در سلول هر موجود زنده وجود دارد ؛ اما هر موجود زنده نوع متفاوتي از DNA دارد . نوع خاصي از DNA در سلولها وجود دارد ، که همه عواملي را که از والدين به ارث مي رسد ، حفظ مي کند .

در بدن انسان 206 استخوان اصلي و چندين استخوان کوچک که به آنها استخوانهاي کنجدي مي گويند و تعدادشان متغير است ، وجود دارد . شايد تعداد استخوانهاي بعضي از افراد بيش از اين باشد ، يعني دنده هاي زايد نيز داشته باشد . بعضي هم شايد استخوانهاي کمتري داشته باشند ، يعني بعضي از استخوانها به يکديگر جوش خورده باشد . مهمترين استخوان ، ستون مهره هاست که استخوانهاي گردن و کمر را شامل مي شود . کل ستون مهره ها از 33 استخوان مجزا تشکيل شده است ، که به هر يک از آنها مهره مي گويند . ستون مهره ها مي تواند به راحتي خم شود . اکثر استخوانهايي که شکسته مي شوند ، مي توانند ترميم شوند اما اگر ستون مهره ها شکسته شود ، امکان مرگ وجود دارد .

رنگ پوست افراد بسيار متفاوت است . افرادي که پوست روشن دارند ، در مناطق شمالي زندگي مي کنند و افرادي که پوست تيره دارند ، در مناطق گرمتر جهان زندگي مي کنند . در شرق ، رنگ پوست افراد تقريبا" زرد است .

شايد علت تفاوت رنگ پوستها ، اين باشد که پوست تيره بهترمي تواند از خود در برابر سوختگي در اثر تابش آفتاب حفاظت کند . از اين رو افرادي که در سرزمينهاي آفتابي زندگي مي کنند ، تيره تر از افرادي هستند که در سرزمينهاي سرد زندگي مي کنند . انسانها رنگ پوستشان را از والدين خود به ارث مي برند ، به همين دليل با مهاجرت به مناطق گرمتر يا سردتر رنگ پوست تغيير نمي کند .

ناخنها ؛ با سرعتي حدود 5/2 تا 5 سانتي متر در سال رشد مي کنند . با کوتاه کردن ناخنهاي دست و پا ، هر شش ماه يک بار ناخن جديدي جايگزين ناخن قبلي مي شود . ناخنها مي توانند تا 60 سانتي متر رشد کنند . وقتي ناخنها بسيار بلند شوند ، پيچ مي خورند و کار کردن با آنها مشکل مي شود .

موها ؛ با سرعتي حدود 15 سانتي متر در سال رشد مي کنند . موها تا کمر بيشتر رشد نمي کنند ، البته موهاي سر همچنان به رشد خود ادامه مي دهند ، اما وقتي مويي تا اين حد رشد کرد ، کنده خواهد شد و موي جديدي از همان محل رشد خواهد کرد .

رنگي بودن موها به علت وجود رنگدانه اي به نام « ملافين » است . روشني و تيرگي مو بستگي به مقدار ملافين آن دارد . با پير شدن افراد توليد ملافين متوقف مي شود . البته موها به رشد خود ادامه مي دهند ، اما خاکستري يا سفيد مي شوند .

بين 100 تا 200 هزار مو در سر وجود دارد ، که از منافذ کوچکي در پوست که « فوليکول » ناميده مي شوند ، مي رويند . وقتي مو رشد مي کند ، مانند خميري که از لوله خميردندان خارج مي شود ، از فوليکول بيرون            مي آيد . شکل فوليکول ، مو را صاف ، تابدار يا مجعد مي کند . منافذ گرد ، موهاي صاف را پديد مي آورد ، از منافذ بيضي موهاي تابدار رشد مي کند و از منافذ مستطيلي موهاي مجعد رشد مي کنند .

قلب در اکثر افراد با سرعتي حدود 70 بار در دقيقه مي تپد . هر چند که ممکن است ضربان قلب به طور طبيعي 50 تا 100 بار در دقيقه باشد . در طول زندگي ، قلب انسان حدود سه هزار ميليون بار مي تپد .

هر چه سن افراد بيشتر شود ، ضربان قلب آنها نيز آهسته تر مي شود و زماني که به سنين پيري مي رسند ، اين ضربان گاه به نصف زمان تولد مي رسد .

ضربان قلب را مي توان ، با گرفتن نبض در مچ و شمردن ضربانها در دقيقه اندازه گيري کرد . آنچه حس مي شود ، امواج خوني است که به وسيله قلب در سرخرگها جريان مي يابد .

جمجمه، قسمتي از استخوان سر است که از مغز حفاظت مي کند .استخوان جمجمه 5/0سانتي متر ضخامت دارد .

حواس : پنج حس اصلي وجود دارد : بينايي ، شنوايي ، بويايي ، چشايي و لامسه . تعادل را نيز مي توان يک حس ديگر به حساب آورد . به نظر مي رسد که حواس خارج از بدن عمل مي کنند . مثلا" اشياء با قسمت مشخصي از بدن لمس مي شود ، و يا مزه ها را تنها با زبان مي توان چشيد . در واقع از اين قسمتها علايمي در طول اعصاب به سوي مغز مي روند و باعث مي شود همه چيز در مغز احساس شود .

يک انسان بالغ 32 دندان دايمي دارد . پيش از اينکه 32 دندان دايمي رشد کنند ، 20 دندان شيري وجود داشته است . همه دندانهاي دايمي بايد تا سن 25 سالگي آشکار باشند .

خوردن قند و شيريني هايي که قند دارند ، براي دندانها مضر است . مقداري از ذرات قند ، حتي اگر به خوبي جويده شوند ، اطراف دندانها باقي مي مانند . معمولا" ميکروبهايي در دهان وجود دارند که با فعاليت خود ، قند را به اسيد تبديل مي کنند . اين اسيد به ميناي سطح دندان حمله مي کند و سوراخهايي در بدن پديد مي آورد .